Pharma, Land Van Velden En Groen

Discussion in 'Kingdom Secties' started by Endlas, Feb 21, 2019.

  1. Endlas

    Endlas New Member

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    9
    Likes Received:
    0
    Trophy Points:
    1
    Gender:
    Male
    Occupation:
    Nomaad, reiziger
    Location:
    ergens, ik vertel je niks
    #1 Endlas, Feb 21, 2019
    Last edited: Mar 4, 2019
    Pharma, land der velden en groen

    ''toen we aankwamen bij de oude ruïnes van deze oude stad, wisten we dat dit het zal worden. Pharma zal machtig worden!''

    Enndal, Koning Pharma, eerste van zijn naam.

    Over Pharma
    Pharma is een land dat zich bevind in een vlakte, vol leven en water. onze stad groeit erg snel en we zijn vooral verzamelaars en bouwers. ons rijk bevind zich in in het noordoosten. onze bouwstijl is medieval.
    [​IMG]

    [​IMG]
    [​IMG]
    hierboven onze bouwstijl

    we zoeken altijd nog leden, maar zitten bijna vol!
    u kunt zich als het goed is nog aanmelden!
    Korte verhaallijn
    Pharma is een land van verschillende groepen, van handelaars tot ex-slaven. ooit vond deze groep een oude ruïne van een stad. met een basis voor een stad begonnen ze uiteindelijk te bouwen en groeide het uit tot een centrum van handel en productie. tot nu leeft het land in vrede en sloot Mercia zich aan als bondgenoot, maar vrede duurt nooit lang en storm is op komst
     
  2. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    15
    Likes Received:
    8
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    Een Nieuwe Koning en een nieuw hoofdstuk

    Als je een tijdje geleden een bezoek had gebracht in Pharma zag je iets bijzonders: een bruisende stad, vol met leven. De akkers graan waren vol in oogstseizoen, schepen van Krokkie en Hiramos kwamen door de rivieren naar de haven toe met nieuwe goederen, opgewacht door een vriendelijk klein dorpje net buiten de nieuwe stadsmuren, wachters stonden voor de poort in wapenuitrustingen die leken te glinsteren zelfs al was het nacht met een nieuwe maan, kooplieden van Arrossa, Xaer, Nogrod, Switzburg en Xarturia lieten hun nieuwste handelswaar zien in de drukke straten en boden voor de beroemde drank uit Pharma als betaling Switzburgs hout, Xarturiaans zilver, Nogrod's ijzer, textiel uit Arrossa en goud uit Xaer. De opslagen zaten vol met goederen en degene die het privilege hadden of het evenement om binnen de binnenmuren te treden zouden executies zien van staatsvijanden aan de galg of door boodschutters, de kunst van de Pharmaanse smederij, of zelfs de paarden die speciaal werden gefokt om nog sneller te gaan.
    Degene die nog verder mochten waren alleen degene met een persoonlijke uitnodiging of afspraak of de hoge elite van Pharma. Zij mochten binnentreden in de troonzaal van de koning en met hem praten over van alles. Als het gesprek goed verliep, zouden zij feesten met de koning in de hoge zalen van het kasteel en wellicht wel een show zien van exotische mannen en vrouwen. Als het gesprek misliep... nou ja, mensen vallen snel van hoge gebouwen en mensen hebben soms akelige reacties op sterke drank.

    Ik zou lachen als ik aan die tijd terugdenk, kijkend in de schaduwen hoe koning Byron lachend met zijn problemen omging, terwijl de koningin, waarvan ik nog steeds niet wist met welk geslacht die geboren was, toekeek en alleen maar lachte. Ik zou in de feesten magie hebben gedemonstreerd. Ik kon de vloer beladen met harten, spiralen van vlammen om mijn lichaam laten dansen en ik kon druppels water laten verschijnen die neervielen en de vloer nat maakte.
    Ik zou lachen als ik terugdenk aan het moment in de eetzaal, waar de duo koninginnen Chantal en Anne de hand schudden van Byron lachend terwijl we zwoeren dat deze bondgenootschap voor eeuwig zou bestaan en hoe we Holodra zouden uitschakelen.
    Ik zou lachen als ik terugdenk aan het moment waarop ik ontdekte dat de oppergoden mij een tweede kans hadden gegeven om mensen het zwijgen op te doen leggen en elk hard gesprek over de hele wereld te kunnen beluisteren.
    Ik zou huiveren als ik terugdenk aan het moment waarop ik zag hoe Holodra Mercia en Pharma ons beiden aanviel en ons liet zien dat nummers niet genoeg waren.
    Ik zou huiveren als ik terugdenk aan het moment waarop ik ontdekte hoe nummers tegen je kunnen werken als ze niet je vrienden zijn en hoe Byron het niet door had wat er gebeurde en hoe fout het kon zijn afgelopen als we de saboteurs en spionnen niet op tijd hadden ontdekt.
    Ik zou huiveren als ik terugdenk hoe willekeurig de vreemd sprekenden konden zijn en hoe sterk ze waren, toen ik ze zag rondvliegen op de machine die ik herkende als de vliegmachine van Koning Stan.

    En nu, hoe is alles veranderd? Pharma is verlaten, Mercia is voorzichtiger geworden rond ons, de dwergen van Nogrod zijn uitgeroeid, Koning Stan is afgetreden en zijn kinderen hebben het werk overgenomen, een halfgod dacht dat hij boven de heilige wetten stond, maar de oppergoden hadden het door, Krokkie is stil, Arrossa is een ruïne, Xarturia trekt zich van niemand wat aan, Xaer is wanhopig, de vreemdelingen hebben een plaats gesticht genaamd La Purga, Neferak en Mykene zijn vernietigt in oorlog, andere koningen zijn opgestaan en vertrokken in andere koninkrijken en Switzburg staat nu bekend als een Switzreich.

    Maar toch, ik blijf hoop hebben. Een god heeft laten zien dat Holodra en de vreemdelingen niet onsterfelijk zijn, Mercia gebruikt zijn nummers goed, de koning, koningin en hertog halfgoden van Krokkie zijn aardig als je ze leert kennen en elven hebben sinds de annexatie van Rylvox zich voor het eerst weer vertoond, om te laten zien dat de wereld goed genoeg is voor hun om weer in het licht te stappen. En dan was er nog wat persoonlijks.

    Maar dat zijn gebeurtenissen uit het verleden, nu loop ik de trap op van het paleis, hoger dan de eetzaal en hoger dan mijn vorige kamer als hertog, langs de kamer van de koningin die leeg lijkt en naar de kamer van de koning. Ik zie de gouden kroon van Pharma op de eikenhouten tafel met het symbool van de zon erop aangegeven met edelstenen. Ik kijk naar de eenvoudige werkstoel van de koning, waarvan hij ooit mij de titel als van hertog van Pharma heeft gegeven. Ik sluit mijn ogen en ik zie niks. Er brandt geen vuur in de kamer, het is windstil en ik zit ver van de bevolking onder mij, maar toch hoor ik wat. Stemmen.

    Ik hoor de fluisteringen van vreemdelingen in La Purga die in een vreemde taal fluisteren en soms woorden gebruiken die ze hebben geleerd van ons om communicatie makkelijker te maken, ik hoor de elven koning van Formenos die zijn mede elf aanspoort om verder te bouwen, ik hoor de koningen van Felrin en Tamriel die op neutraal gebied bij Avelon graan en pijlen verhandelen, ik hoor hoe een bouwer in Ovara om meer steen vraagt om verder aan de muur te bouwen, ik hoor hoe een spion uit Yahren probeert om een verslag te schrijven over de verdedigingen van Reavendall, ik hoor hoe een grensconflict tussen Sumenu en Malos escaleert, omdat ze het niet eens worden over bij wie de berg bij Sumenu behoort, ik hoor hoe de halfgod koning van Dragodrian een nieuwe reiziger vraagt of hij kan bouwen of vechten, ik hoor hoe de koningin van Tsurania een naam plus vier cijfers krijgt te horen van de ouders van een pasgeboren nieuwe Tsuraniaan, en ik hoor een andere stem.
    "De koning van Mykene denkt dat hij boven de wet staat, laat zien dat dat niet zo is."
    Ik maak een glimlachje, strek mijn armen uit en zeg de magische woorden. Geen moment later wordt het donker voor een klein moment en dan weer licht. Meteen hoor ik het geschreeuw van verbaasde Mykeners die zojuist hun koning hebben zien verdwijnen.

    Ik kijk naar de deur, waar twee Pharmaanse mensen staan met hun monden wagenwijd open, Rosa, de vriendelijke dierenfokker, en Elenio, een jonge soldaat die zichzelf wil bewijzen, kijkend naar wat mijn volgende zet is.
    Ik knik naar ze toe, waarmee ik laat zien dat ik hun heb opgemerkt en Rosa begint te spreken:
    "Bart, tweede koning van Xuvalor, oud-hertog van Inferior, geboren in Fyrrhiea." Elenio neemt het over: "Gebrandmerkt door de koning der dwergen, eeuwige verdediger van het gesprek, 9de halfgod."
    Ik kijk met trots naar ze toe, voordat ik mijn blik laat rusten op de kroon van koning Byron. Ik pak de kroon op, terwijl ik mijn witte ogen zie in de reflectie van het goud.
    Dan zeg ik, terwijl ik de kroon opzet: "Tweede Koning van Pharma."







    (niks persoonlijks bedoeld naar koninkrijken die genoemd werden, of naar Enndal)
     
  3. Endlas

    Endlas New Member

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    9
    Likes Received:
    0
    Trophy Points:
    1
    Gender:
    Male
    Occupation:
    Nomaad, reiziger
    Location:
    ergens, ik vertel je niks
    netjes gemaakt bart, ik zal waarschijnlijk niet lang in Pharma meer blijven, aangezien ik wat anders ga doen voor nu. ik wens je veel succes met Pharma en mogen de Goden het met u meezitten!

    - Enndal, oud-koning van Pharma, stichter van het rijk.
     
  4. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    15
    Likes Received:
    8
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    (Voordat je verder leest 2 dingen: 1. Hoe ik mensen hier beschrijf, heeft niks te maken met hoe zij in het echt zijn. Dit is lore, dit moet wel spannend blijven. 2. Als je goed leest, zie je spoilers voor Game of Thrones Season 8 episode 4. Je bent gewaarschuwt)
    Vrienden, Volgelingen, Vijanden
    Pharma leek soms vredig als Bart keek vanaf zijn toren. Vroeger leek Pharma rustig als hij wandelde door de straten. De oorlogen in de wereld hadden hun tol geëist voor ieder kingdom. Sommigen, zoals Sumenu en Malos, tot fatale gevolgen, anderen zoals Krokkie en Reavendall wisten te overleven, en weer anderen zoals Pharma hadden velen in de strijd verloren.
    Bart zuchtte. Holodra was vernietigt, zoals zovelen. Zelfs de vreemdelingen van La Purga waren voor nu verslagen. Dwergen die onder onder een berg woonden ten noorden van Pharma hadden ze verslagen tegen een flinke prijs. Deze hadden de nieuwe koningen een kans gegeven om te groeien weer, maar voor welke prijs? Een onbekende man had de twee koninginnen vermoordt en was weg gevlogen in de nacht, terwijl hij Mercia in lichte laaien zette terwijl hij opsteeg. Was de tijdelijke rust in Pharma het waard hiervoor?
    'Zit je weer eens in je gedachten vast?' klonk een stem achter hem 'En ik dacht dat dwergen zonder bier chagrijnig waren.'
    Bart draaide zich niet meteen om, maar wist van wie die vrolijke stem kwam zonder problemen 'Heb jij jezelf wel eens dronken gezien? Joella?'
    Toen hij de ogen van haar zag, wist hij, dat hij goed zat. Joella was teruggekeerd met een leger. Voordat ze het Terus continent hadden verlaten, had ze gezworen hem te helpen door hem hulp te geven.
    'Ga we nou de hele tijd elkaar uitschelden, of kom je naar de feestzaal voor je gasten, mijn koning?' vroeg Joella met een geniepig lachje aan het einde. Ieder ander had hij misschien de mond gesnoerd, maar Joella was één van de weinige die hij echt vertrouwde.
    'Ik kom eraan'

    In de feestzaal stonden zijn gasten al klaar. De adviseurs van Pharma aan de ene kant, een delegatie van een kingdom met een groene banier aan de andere kant. In het midden van de delegatie stond een man met een groen oog op zijn borstplaat die zijn hand uitstak
    'Ah koning Bart va Pharma, fijn u weer te ontmoeten' de koning pakte de hand vast en schudde hem
    'Insgelijks koning Wesley van Xaer, fijn dat u inging op de uitnodiging van mijn hertog.' Antwoordde hij, terwijl hij hem begeleidde naar de 2 stoelen die neerkeken op de feestzaal.
    'Ik weet dat je niet hier bent gekomen wegens mij, maar door Joella, maar dat betekent niet dat wij vijanden hoeven te zijn. Ik weet ook dat jullie een lange reis hebben gehad, dus laten we voor nu ontspannen, praten en drinken.'
    'Daar ben ik het zeker mee eens, mijn nieuwe vriend.'


    'Dus zijn we het erover eens?' Vroeg Bomber 'De vloot komt onder leiding te staan van Simon en het grondleger onder Thijs?'
    Er klonk geen tegenspraak. 'Dan is het hierbij besloten' concludeerde Joella.
    'Sinds wanneer kan ik een leger aanvoeren?' Vroeg Thijs aan Bart met pijnlijke amusement in zijn woorden. 'Sinds Xuvalor misschien? zonder jou was het al meteen verloren geweest.' kreeg hij als antwoord.
    'Alsof dat nou het beste einde was.'
    'Nee, maar wel degene waarin we nu zijn.'
    Bart, Thijs en Joella zaten tegenover Bomber, Simon en Wesley aan de middelste tafel, besprekend hoe deze bondgenootschap eruit zou zien. Bart zuchtte diep, zonder Joella zouden zij nu nergens zijn. De legers zaten buiten in Pharma zelf. Wachtend of ze moesten feesten, of vertrekken
    'Dan nu het laatste punt.' las Simon voor 'Een huwelijk tussen de tweede hertog van Xaer en de hertogin van Pharma die onze alliantie tot voor eeuwig maakt.'
    Bart kon de pijn op het gezicht van Thijs zien, die hij probeerde te verbergen. Hij wist al dat dit zou gebeuren. Bart had de ketelmeester tot zijn opvolger gemaakt, omdat hij zijn trouwste vriend en volgeling was, maar hij was laag geboren, niet zoals Joella, die was geboren als de dochter van de koning van de duistere elven. Toch was hij verliefd geworden op haar, en zij op hem. Bart had alles gedaan om een politiek huwelijk te voorkomen voor hun, maar het kon niet. Xaer wist er al vanaf, maar na de dood van Rosa en Stefanie was Joella de enige jonge vrouw met adellijk bloed in Pharma. Joella en Thijs keken elkaar aan, duidelijk probeerde ze om geen tranen te laten zien, waarin ze faalde.
    'We gaan er mee akkoord' zeiden ze allebei tegelijkertijd

    'Het spijt me, ik probeerde het ook tegen te gaan, maar mijn rijk is te traditioneel.' Zei Wesley even later tegen Thijs 'Ik beloof je dat hij haar pijn gaat doen, zo wel, dan sla ik zijn hoofd er persoonlijk vanaf.'
    'Dankje Wesley, dankje.' Beantwoorde Thijs 'Zeg zou je iets voor me kunnen doen?'
    'Wat is er Thijs?'
    Maar voordat Thijs kon antwoorden, voelde hij een koude rilling. De vorige keer dat dat gebeurde was net voordat de Mercia koninginnen waren vermoord. Opeens klonk er geschreeuw uit de feestzaal.

    Simon keek met doodsangst toe hoe de half god koning de gemaskerde vreemdelingen bevocht met woede. De rede voor de woede was duidelijk: een lijk, geboren in Xaer, uitgegroeid tot tweede hertog en een vrouw, met een wond in haar zij die tegen de muur leunde.
    De koning was duidelijk beter, en het koningszwaard ritste door het ijzer heen dat de moordenaar bedekte, die op de grond viel, zwaard tegen zijn keel.
    'Wie stuurde je?' vroeg Bart. Hij schreeuwde niet, maar zijn woede meer. Zijn witte ogen onder zijn kap, woedde, en zelfs aan de andere van de zaal, kon Simon de woede voelen.
    'Leef...Leve...Tsu...Leve Tsurania.' wist de moordenaar uit te brengen, voordat de deur open ging. Bart zag Thijs met angst in zijn gezicht toen de blik van zijn opvolger op Joella kwam en hij haastte naar haar zijde. Toen raakte het hem ook, de vriend die hem had geholpen om weg uit Xuvalor te vluchten, de elf die bevriend werd met de dwergen, lag dood te bloeden, met haar liefde aan haar zijde. Hij wist wat hij moest doen. 'ban Fliebje moord.' Drie seconden later, was er van de generaal van Tsurania, niks meer over.
    Toen klonken de hoorns. en Bart wist al van wie, zelfs voordat hij het zag. Twee legers zonder wapen. 1 onder een roze banier, de ander onder een blauwe.
    'Tsurania en Dragodrian' Zei Wesley die ook binnen gekomen was 'De vernietigers van Mercia zijn hier gekomen.'
    'Hij wou eerst mij hebben' Zei Simon 'Maar Joella en Badjas stonden ervoor. Badjas vond het maar niets hoe Joella zich gedraagde en werd neergehaald door een pijl. Joella viel aan en hield hem tegen maar Fliebje raakte eerst. Toen kwam Bart in actie.'
    Bart liep naar Joella en Thijs toe.
    'Vertel me...Was.. was ik een goede volgeling?' Vroeg Joella aan hem
    'De beste' Zei Bart
    Joella glimlachte en kuste Thijs nog 1 keer op zijn lippen.
    'Red ze. Red dit land jongens. Laat zien wat er gebeurd als ze jullie pijn doen.'
    Bart knikte alleen, met een opkomende traan.
    'Ik hou van je Thijs.'
    "Ik hou van je Joella.'
    Het waren de laatste woorden die de laatste elf zou horen.

    Bart liep naar zijn priester toe: 'Ragtaos, misschien is het een goed idee om je schapen te offeren. We hebben Hounder nodig.'
    'Wesley? Help je mee om Joella te wreken?'
    Wesley glimlachte 'Daar ben ik het zeker mee eens, mijn nieuwe bondgenoot.'
     
    Jorgenseders likes this.
  5. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    15
    Likes Received:
    8
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    Duels voor Damens (deel 1)
    (kleine verwijzingen naar game of thrones seizoen 4 en 5)
    'Waarom doen ze niets?' vroeg koning Wesley aan Bart 'Ze hebben niet eens een delegatie gestuurd en hebben nog geen pijl gevuurd.'
    'Geen idee.' zei Bart als antwoord
    De twee koningen stonden vol spanning op de westelijke muren van Pharma, uitkijken over een leger van soldaten uit Tsurania en Dragodrian. Twee paarden voorop, waarschijnlijk de drakenkoning Rick-Jan en Aetherius, heerser over de Tsuranese kliffen, stonden bij elkaar met hun hertogen en opvolgers achter hen, maar ze stonden te ver weg om te kunnen horen.
    'Basilike en Falcon?' Vroeg Bart aan een man en een vrouw die achter hen stond. 'Ga uitzoeken wat er aan de hand is daar beneden onder de vlag van Pharma. Als het dreigt tot een gevecht, wat misschien zo is, heb je toestemming van mij om weg te teleporteren'
    'Ja mijn heer' beantwoordden ze.
    'Waarom hebben ze je toestemming nodig om te teleporteren?' vroeg Bomber
    'Omdat ze anders sterven.' beantwoordde Ragtaos voor hem

    De tijd tikte langzaam door en het licht, waar men eerst nog door kon zien, was nu compleet verdwenen. Nog steeds was er geen teken van geweld te bekennen aan beide kanten. Dragodrian en Tsurania hadden inmiddels een kamp opgezet, maar hadden de bossen van Pharma in het oosten met rust gelaten. Toen kwamen Basilike en Falcon terug.
    'Ze willen blijkbaar iemand zien die iemand van adellijk bloed heeft verlaten voor iemand in Pharma.' rapporteerde Basilike
    Bart zuchtte, dit ging tenminste niet over Joella en Thijs. 'Waarom ging de generaal dan op Simon?'
    'Ik sprak in zijn verdediging toen ze langs Xaer komen. Een paar idioten probeerden ons toen neer te halen. Gelukkig brak er geen serieuze oorlog uit toen.' Gaf Simon aan
    'Wie is deze dame dan?' Vroeg koning Wesley
    'Ze gaat onder de naam Gezina.' beantwoordde Falcon.

    'KLENG'


    Een speer viel recht neer op de grond. Tot voor kort had Ragtaos hem nog vast.
    'Dat is niet hoe het gebeurde.' zei hij geschokt. 'Haar broer probeerde mij over te halen om met haar te trouwen, maar zij was vreselijk. Zij probeerde iedereen neer te halen, zij pleitte tegen Aetherius om soms een willekeurige burger te vermoorden door hem te verdrinken. Ik zeg dan wel willekeurig, maar het waren mannen van wie zij snel genoeg had. Er is nooit een andere vrouw bij betrokken geweest.'
    Bart bestuurde de oudere priester goed. Hij kon niet liegen en verbergen tegelijk, dat wist hij. Dat deed hij hier ook niet.
    'Wat willen ze dan?' vroeg Bart
    'Een duel.' zei Falcon 'Een kampioen van Pharma tegen de kampioen van Tsurania, om te beslissen of ze liegt of niet.'
    'Tsurania wil echt om het minste of geringste een oorlog voeren.' Zei Thijs betreurd, terwijl hij zich bij de rest aansloot. Gelukkig zonder gedronken te hebben.
    'Een kampioen betekent dat Aetherius mij niet wilt uitdagen.' mompelde Bart. Hij draaide zich naar zijn eigen troepen. 'Heb ik een vrijwilliger?'
    'Ik doe het met plezier, mijn heer.' antwoordde Elenio, commandant van het garnizoen.
    'Laat mij dit klusje maar opknappen, mijn koning.' zei Basilike met glinsteringen in haar ogen.
    'Nee, ik moet dit zelf doen.' zei Ragtaos met moed waarvan hij niet wist dat hij het had. 'Dit is mijn moment voor Pharma.'
    'Nee.' zei Thijs terwijl hij zijn zwakke hand op zijn schouder legde 'Voor jezelf.'

    De poort van Pharma ging open. zand kwam naar binnen, Ragtaos, Wesley en Bart kwamen naar buiten.
    'Ik neem aan dat Owen het niet overleeft heeft als ik de korte duisternis mag geloven?' Vroeg Aetherius op gelijke hoogte aan hun
    'Hij kreeg half van wat hij verdiende. Helaas niet helemaal.' antwoordde Wesley
    'Misschien is dat wel waar.' zei Aetherius met een zucht 'Maar dit schandaal is nog niet helemaal afgelopen.'
    'Ben jij degene die dit een schandaal noemt, of Gezina?'
    'Daar geef ik geen antwoord op Bart.'
    'Dan heb ik mijn antwoord al. Jorghendear.' Bart sprak het laatste uit met zoveel vergif dat Wesley het vreemd vond dat Aetherius nog überhaupt op zijn paard zat.
    De ogen van Aetherius waren net zo woedend als die van Bart een paar uur geleden.
    'De laatste die mijn zo aansprak, heb ik ter dood veroordeelt.'
    'Genoeg gepraat. Wie is uw kampioen?' Vroeg Ragtaos opeens
    De drakenkoning glimlachtte 'Een oude vriend van je.'
    Toen klikte het voor Bart. Waarom Wesley Tsurania en Dragodrian aansprak als vernietigers van Mercia. Waaron Owen degene was die de moordenaar moest zijn, omdat hij hem aansprak voor Jorghendear. Hij had de koningen moeten vermoorden onder het excuus om Simon te vermoorden om Gezina te helpen, zodat zij Pharma konden binnen stampen. Toen hij verloor tegen Bart, wat de drakenkoning ook kon zien, moest hij zijn betere plan naast zich neerleggen om verder te gaan met het excuus verhaal. De koningen wisten al wie Ragtaos moest bevechten, zelfs voordat de kampioen uit zijn tent kwam om naast Aetherius te staan.
    De broer van Gezina.
    De huurling van oorlog.
    De schrik van Holodra.
    De moordenaar van Koningin Chantal.



    Sillah
     
    Jorgenseders likes this.
  6. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    15
    Likes Received:
    8
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    Duels voor Damens (deel 2)
    (kleine verwijzingen naar game of thrones seizoen 4 en 5)

    'Dat is lang geleden Ragtaos. Ik zie duidelijk dat je de verkeerde keuzes hebt gemaakt in het kiezen van je toevlucht.' Zei Sillah, terwijl hij zich tegenover Ragtaos opstelde.
    'Het ziet er ook naar uit dat jij successen hebt behaalt die uiteindelijk tot niks leiden. Bart.'
    Bart zei niets
    'Ik weet nog dat voordat ik Krokkie verliet net zoals jij, Keizerin Marit iets tegen mij zei: Pharma staat bekend om zijn kippen, schapen en wiet. Hoe slap ben je dan? Al was er misschien nog iets anders, maar dat is dan zelfs nog slechter dan stomme beesten.'
    'Ben je hier gekomen om met mij te vechten, of om beledigingen uit te wisselen?' vroeg Ragtaos plotseling
    'Beide.' vertelde Sillah simpelweg


    De hoorn voor het gevecht klonk en Sillah en Ragtaos liepen naar elkaar toe. Ragtaos gewapend met een speer in armor en Sillah gewapend met een eenhandig zwaard. Sillah begon vol met overtuiging in zijn gezicht, maar die werd al snel verplaatst met een bloed serieus gezicht. Hij kon hem niet raken. Ragtaos bleef net buiten zijn bereik, en elke keer wanneer Sillah dacht hem in midden te kunnen splijten, wist Ragtaos weg te bewegen. Het leek bijna wel alsof hij danste. Toen deed Ragtaos zijn eigen aanval. Sillah sloeg mis en Ragtaos stapte weg naar voren en naar links, weg van Sillah's zwaard hand. Hij begon rond hem heen te lopen, terwijl hij de aftstand groter maakte. Sillah draaide zich om, maar zijn zwaard was te ver weg. Met een sprong spietste hij door de borstplaat van Sillah heen.
    Ragtaos leek opgelucht voor een seconde, maar het was niet genoeg. Sillah stond weer op. Ragtaos haalde uit. Sillah rolde naar voren en nu was het Sillah die zijn wapen door de borstplaat van zijn tegenstander kreeg. Alleen deze keer, kwam hij er aan de andere kant uit. Ragtaos was aan het doodbloeden en hij wist het. Sillah pakte zijn hoofd naast hem vast en fluisterde tegen de stervende man
    'Owen zou leve Tsurania zeggen. Ik zeg, leve mij.'

    Bart was woedend toen hij het lichaam van Ragtaos zag neervallen, maar liet het niet zien 'Je hebt wat je wou Aetherius. Vertrek nu, voordat ik de goden op je af stuur.'
    'Geen zorgen Bart en Wesley, wij gaan. Denk alleen wel even 2 keer na voordat je ons aanvalt. Wij kunnen mensen vervangen, jullie niet meer.'
    Aetherius wendde zich tot Sillah 'Goed gedaan, je contract is hierbij ten einde. Je betaling heeft Keizerin Marit al ontvangen.'
    Binnen het uur waren de tenten neer, de kampvuren geblust, en de soldaten vertrokken.


    Sillah kon de molen van Krokkie weer zien. De vallei was mooi op het heetst van de dag. Wat een sukkels was die Ragtaos. Hij wou hem altijd al dood hebben, maar hij dacht toch zijn familie te kunnen negeren. Het was waar dat zijn laatste aanval hem in zijn zij had getroffen, maar die verwonding was het waard om Pharma en Xaer in hun plek te zeggen.
    Hij liep met zelfvertrouwen het kasteel binnen waar Keizerin Marit en een man genaamd Stef over de wereldkaart gebogen waren. Sillah had Stef nooit gemogen, maar Marit had hem nog in leven gehouden. De laatste die haar ook maar een beetje irriteerde, was in zijn eentje naar La Purga gestuurd, terwijl Marit aan hun had gevraagd om hem te martelen.
    'Pharma en Xaer zullen niet snel meer wat doen. En ik hoefde daarvoor alleen maar mijn zusje ervoor te helpen.'
    Marit en Stef keken hem niet met blijdschap aan, wat hij raar vond. 'je bent gewond geraakt tegen Ragtaos.' observeerde Stef
    'Het is niets, wat overeenkomt met de prestaties van Pharma. schapen, kippen en wiet, ja!. Ze kunnen echt niks!'
    Stef verwarde hem. Hij keek Sillah nu aan met een gezicht wat een combinatie was van schok en amusement.
    'Hoe lang geleden heb je met hem gevochten?' Vroeg Stef
    'Een halve dag geleden ongeveer, hoezo?' antwoordde Sillah
    'Heb je melk gedronken?'
    'Waarom zou ik, het is maar een wond van een stokje.'
    'Als het een normale wond was van een "stokje", dan zou de wond nu niet groen zijn van kleur.' zei Marit opeens
    Sillah keek ernaar voor het eerst sinds hij het had dichtgenaaid. Het was inderdaad groen. Waarom?
    'Wat zei ik over Pharma, voordat je wegging?' vroeg Marit
    'Dat Pharma bekend stond om zijn kippen, schapen en wiet.'
    'Nee, ik zei nog iets, maar jij was te druk met het zijn van een idioot.' concludeerde Marit
    Sillah hoestte opeens flink 'Wat zei je dan?' hij hoestte opnieuw, dit keer erger.
    'Vergif.' zei de keizerin. 'Vergif is wat Pharma bekend maakt.'
    Sillah's ogen werden groot en hij greep naar zijn keel.
    'Deze begint pas na een halve dag te werken, heel slim van die Thijs.' Zei Stef 'Bart vertelde hoe het werkte een keertje, hoe Thijs het had gebruikt om de paardenkoning Bob van Xuvalor te vermoorden. Hij noemt het, de verstikker.'
    Sillah viel op de grond, bloed uitspugend
    'Je verstikt jezelf door het vergif, je gezicht wordt zo paars als het vaandel van Krokkie.' Zei Marit 'Je hebt geprobeerd om te winnen met kracht en techniek in een gevecht. Iemand zoals Bart of ikzelf gebruikt daarnaast ook tactiek, waardoor hij makkelijker wint. Thijs heeft de speer van Ragtaos gedoopt in vergif. 1 aanraking met bloed was genoeg, dus een speer is logisch.'
    Sillah's gezicht was paars geworden, hij kon bijna niet meer ademen.
    'Ik liet je niet gaan naar Pharma omdat ik dacht dat je zou winnen.' zei de Keizerin 'Ik liet je gaan omdat ik geen waarde meer heb aan jou. Als iets geen waarde is, is het onkruid, en moet het worden geplukt, van wortel tot groen. Ik wist dat Bart je zou vernietigen.'
    Het was het laatste wat de huurling ooit zou horen.

    'Sukkel.' zei Stef, terwijl hij zijn beker wijn leegdronk die Marit had ingeschonken. 'Denkend dat hij zomaar een halfgod hem kan laten vrezen.'
    'Hij was inderdaad niet de slimste.' Zei Marit. Zij had nog niet gedronken, niet eens toen het avond werd.
    'Als er dan niks verder was, vertrekt ik nu, mijn dame.' Zei Stef, terwijl hij boog.
    'Je mag gaan.'
    Stef liep de oorlogskamer uit, waarbij hij de Keizerin alleen liet. Ze keek naar de stukken hout die mensen voorstelde en haalde er twee weg. Eentje bij Tsurania, eentje bij Krokkie.
    'Goed gespeeld mijn vriend. Hopelijk komen wij niet met elkaar in oorlog.' mompelde ze terwijl ze het stukje van Pharma bekeek. 'Twee oude rivalen van je, dood binnen twee dagen.
    Ze keek naar twee dagzandlopers. 1 moest op het hoogste punt van de zon omgedraaid worden voor de tijd, de andere was leeg nu.
    'Correctie.' zei ze, terwijl ze een ander stuk uit Krokkie haalde 'Drie doden.'
     
    Jorgenseders likes this.

Share This Page