Pharma, Land Van Velden En Groen

Discussion in 'Kingdom Secties' started by Endlas, Feb 21, 2019.

  1. Endlas

    Endlas New Member

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    10
    Likes Received:
    0
    Trophy Points:
    1
    Gender:
    Male
    Occupation:
    Crusader, Thot Slayer
    Location:
    ergens, ik vertel je niks
    #1 Endlas, Feb 21, 2019
    Last edited: Mar 4, 2019
    Pharma, land der velden en groen

    ''toen we aankwamen bij de oude ruïnes van deze oude stad, wisten we dat dit het zal worden. Pharma zal machtig worden!''

    Enndal, Koning Pharma, eerste van zijn naam.

    Over Pharma
    Pharma is een land dat zich bevind in een vlakte, vol leven en water. onze stad groeit erg snel en we zijn vooral verzamelaars en bouwers. ons rijk bevind zich in in het noordoosten. onze bouwstijl is medieval.
    [​IMG]

    [​IMG]
    [​IMG]
    hierboven onze bouwstijl

    we zoeken altijd nog leden, maar zitten bijna vol!
    u kunt zich als het goed is nog aanmelden!
    Korte verhaallijn
    Pharma is een land van verschillende groepen, van handelaars tot ex-slaven. ooit vond deze groep een oude ruïne van een stad. met een basis voor een stad begonnen ze uiteindelijk te bouwen en groeide het uit tot een centrum van handel en productie. tot nu leeft het land in vrede en sloot Mercia zich aan als bondgenoot, maar vrede duurt nooit lang en storm is op komst
     
  2. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    11
    Likes Received:
    2
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    Een Nieuwe Koning en een nieuw hoofdstuk

    Als je een tijdje geleden een bezoek had gebracht in Pharma zag je iets bijzonders: een bruisende stad, vol met leven. De akkers graan waren vol in oogstseizoen, schepen van Krokkie en Hiramos kwamen door de rivieren naar de haven toe met nieuwe goederen, opgewacht door een vriendelijk klein dorpje net buiten de nieuwe stadsmuren, wachters stonden voor de poort in wapenuitrustingen die leken te glinsteren zelfs al was het nacht met een nieuwe maan, kooplieden van Arrossa, Xaer, Nogrod, Switzburg en Xarturia lieten hun nieuwste handelswaar zien in de drukke straten en boden voor de beroemde drank uit Pharma als betaling Switzburgs hout, Xarturiaans zilver, Nogrod's ijzer, textiel uit Arrossa en goud uit Xaer. De opslagen zaten vol met goederen en degene die het privilege hadden of het evenement om binnen de binnenmuren te treden zouden executies zien van staatsvijanden aan de galg of door boodschutters, de kunst van de Pharmaanse smederij, of zelfs de paarden die speciaal werden gefokt om nog sneller te gaan.
    Degene die nog verder mochten waren alleen degene met een persoonlijke uitnodiging of afspraak of de hoge elite van Pharma. Zij mochten binnentreden in de troonzaal van de koning en met hem praten over van alles. Als het gesprek goed verliep, zouden zij feesten met de koning in de hoge zalen van het kasteel en wellicht wel een show zien van exotische mannen en vrouwen. Als het gesprek misliep... nou ja, mensen vallen snel van hoge gebouwen en mensen hebben soms akelige reacties op sterke drank.

    Ik zou lachen als ik aan die tijd terugdenk, kijkend in de schaduwen hoe koning Byron lachend met zijn problemen omging, terwijl de koningin, waarvan ik nog steeds niet wist met welk geslacht die geboren was, toekeek en alleen maar lachte. Ik zou in de feesten magie hebben gedemonstreerd. Ik kon de vloer beladen met harten, spiralen van vlammen om mijn lichaam laten dansen en ik kon druppels water laten verschijnen die neervielen en de vloer nat maakte.
    Ik zou lachen als ik terugdenk aan het moment in de eetzaal, waar de duo koninginnen Chantal en Anne de hand schudden van Byron lachend terwijl we zwoeren dat deze bondgenootschap voor eeuwig zou bestaan en hoe we Holodra zouden uitschakelen.
    Ik zou lachen als ik terugdenk aan het moment waarop ik ontdekte dat de oppergoden mij een tweede kans hadden gegeven om mensen het zwijgen op te doen leggen en elk hard gesprek over de hele wereld te kunnen beluisteren.
    Ik zou huiveren als ik terugdenk aan het moment waarop ik zag hoe Holodra Mercia en Pharma ons beiden aanviel en ons liet zien dat nummers niet genoeg waren.
    Ik zou huiveren als ik terugdenk aan het moment waarop ik ontdekte hoe nummers tegen je kunnen werken als ze niet je vrienden zijn en hoe Byron het niet door had wat er gebeurde en hoe fout het kon zijn afgelopen als we de saboteurs en spionnen niet op tijd hadden ontdekt.
    Ik zou huiveren als ik terugdenk hoe willekeurig de vreemd sprekenden konden zijn en hoe sterk ze waren, toen ik ze zag rondvliegen op de machine die ik herkende als de vliegmachine van Koning Stan.

    En nu, hoe is alles veranderd? Pharma is verlaten, Mercia is voorzichtiger geworden rond ons, de dwergen van Nogrod zijn uitgeroeid, Koning Stan is afgetreden en zijn kinderen hebben het werk overgenomen, een halfgod dacht dat hij boven de heilige wetten stond, maar de oppergoden hadden het door, Krokkie is stil, Arrossa is een ruïne, Xarturia trekt zich van niemand wat aan, Xaer is wanhopig, de vreemdelingen hebben een plaats gesticht genaamd La Purga, Neferak en Mykene zijn vernietigt in oorlog, andere koningen zijn opgestaan en vertrokken in andere koninkrijken en Switzburg staat nu bekend als een Switzreich.

    Maar toch, ik blijf hoop hebben. Een god heeft laten zien dat Holodra en de vreemdelingen niet onsterfelijk zijn, Mercia gebruikt zijn nummers goed, de koning, koningin en hertog halfgoden van Krokkie zijn aardig als je ze leert kennen en elven hebben sinds de annexatie van Rylvox zich voor het eerst weer vertoond, om te laten zien dat de wereld goed genoeg is voor hun om weer in het licht te stappen. En dan was er nog wat persoonlijks.

    Maar dat zijn gebeurtenissen uit het verleden, nu loop ik de trap op van het paleis, hoger dan de eetzaal en hoger dan mijn vorige kamer als hertog, langs de kamer van de koningin die leeg lijkt en naar de kamer van de koning. Ik zie de gouden kroon van Pharma op de eikenhouten tafel met het symbool van de zon erop aangegeven met edelstenen. Ik kijk naar de eenvoudige werkstoel van de koning, waarvan hij ooit mij de titel als van hertog van Pharma heeft gegeven. Ik sluit mijn ogen en ik zie niks. Er brandt geen vuur in de kamer, het is windstil en ik zit ver van de bevolking onder mij, maar toch hoor ik wat. Stemmen.

    Ik hoor de fluisteringen van vreemdelingen in La Purga die in een vreemde taal fluisteren en soms woorden gebruiken die ze hebben geleerd van ons om communicatie makkelijker te maken, ik hoor de elven koning van Formenos die zijn mede elf aanspoort om verder te bouwen, ik hoor de koningen van Felrin en Tamriel die op neutraal gebied bij Avelon graan en pijlen verhandelen, ik hoor hoe een bouwer in Ovara om meer steen vraagt om verder aan de muur te bouwen, ik hoor hoe een spion uit Yahren probeert om een verslag te schrijven over de verdedigingen van Reavendall, ik hoor hoe een grensconflict tussen Sumenu en Malos escaleert, omdat ze het niet eens worden over bij wie de berg bij Sumenu behoort, ik hoor hoe de halfgod koning van Dragodrian een nieuwe reiziger vraagt of hij kan bouwen of vechten, ik hoor hoe de koningin van Tsurania een naam plus vier cijfers krijgt te horen van de ouders van een pasgeboren nieuwe Tsuraniaan, en ik hoor een andere stem.
    "De koning van Mykene denkt dat hij boven de wet staat, laat zien dat dat niet zo is."
    Ik maak een glimlachje, strek mijn armen uit en zeg de magische woorden. Geen moment later wordt het donker voor een klein moment en dan weer licht. Meteen hoor ik het geschreeuw van verbaasde Mykeners die zojuist hun koning hebben zien verdwijnen.

    Ik kijk naar de deur, waar twee Pharmaanse mensen staan met hun monden wagenwijd open, Rosa, de vriendelijke dierenfokker, en Elenio, een jonge soldaat die zichzelf wil bewijzen, kijkend naar wat mijn volgende zet is.
    Ik knik naar ze toe, waarmee ik laat zien dat ik hun heb opgemerkt en Rosa begint te spreken:
    "Bart, tweede koning van Xuvalor, oud-hertog van Inferior, geboren in Fyrrhiea." Elenio neemt het over: "Gebrandmerkt door de koning der dwergen, eeuwige verdediger van het gesprek, 9de halfgod."
    Ik kijk met trots naar ze toe, voordat ik mijn blik laat rusten op de kroon van koning Byron. Ik pak de kroon op, terwijl ik mijn witte ogen zie in de reflectie van het goud.
    Dan zeg ik, terwijl ik de kroon opzet: "Tweede Koning van Pharma."







    (niks persoonlijks bedoeld naar koninkrijken die genoemd werden, of naar Enndal)
     
    Hargorinn likes this.

Share This Page